Dont be a Malakas,dont vote pasok or nd

My name is Spyros and I am a M@l@k@s από newsview

Traveling with NASA!

Περπατώντας στον αέρα από VideoStars

INCARNATED ~ Eva-Maria Leonardou

Είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις νέων καλλιτεχνών που από την Ελλάδα βρέθηκαν στο εξωτερικό, πριν από την εκδήλωση της κρίσης στη χώρα μας, και τα κατάφεραν! Και αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα που αποδεικνύει στην πράξη ότι όποιος θέλει, μπορεί...

Ο λόγος για την Κρητικιά ηθοποιό - κατά το ήμισυ - με καταγωγή από τις Αρχάνες, Εύα Μαρία Λεονάρδου, που εδώ και 8 χρόνια ζει κι εργάζεται στο μακρινό Λος Άντζελες και η πορεία της είναι αξιοσημείωτη!

Η κ. Εύα Μαρία Λεονάρδου μίλησε στο Ράδιο Κρήτη για τα όσα έχει κάνει στην Αμερική αλλά και για όσα σχεδιάζει να κάνει κι έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον!

Συγκεκριμένα, αυτό που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι ότι έχει συστήσει τη δική της εταιρεία με την ονομασία "Minotaur Pictures" και κατάφερε να δημιουργήσει με μόλις.. $331, έναν διευθυντή φωτογραφίας, μια ερασιτεχνική ψηφιακή κάμερα και τρία φώτα, χωρίς κανέναν άλλο κινηματογραφικό εξοπλισμό ή συνεργείο, μόνο με τη βοήθεια φίλων και συγγενών - κάτι που εχαρακτηρίζεται και ως το.. selling point της όλης εκστρατείας της - ένα άκρως επαγγελματικό τρέηλερ για την ταινία που ετοιμάζει και για την οποία αναζητάει χρηματοδότη μέσα από τη συμμετοχή της σε έναν διεθνή διαγωνισμό!

Η ίδια έγραψε, σκηνοθέτησε, έκανε την παραγωγή και έπαιξε σε αυτό το κινηματογραφικό τρέηλερ, για να συγκεντρώσει χρήματα με σκοπό την αντίστοιχη ταινία μεγάλου μήκους. Επίσης έκανε τα σκηνικά, τα κουστούμια, το μιξάζ ήχου και το χρωματισμό της εικόνας!..

Εκτός απ'όλα αυτά, έκανε και το μοντάζ! Και φανταστείτε, δεν είχε ξανακάνει ποτέ μοντάζ...Eπίσης δεν έχει πάει ποτέ σε Σχολή Κινηματογράφου, είναι απλά μια ηθοποιός ερωτευμένη, ως φαίνεται, με τη μεγάλη οθόνη...

Η πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα, επιλέχτηκε ανάμεσα σε 12,000 άλλες και πέρασε στο 2ο γύρο του σκηνοθετικού Διαγωνισμού του Steven Spielberg "On the Lot"...

Σε λίγο καιρό, το τρέηλερ που ανέβηκε στο ίντερνετ πάει αρκετά καλά, αλλά χρειαζονται κι άλλες προβολές.

Από τα γυρίσματα του τρέηλερ "INCARNATED"

Γι' αυτό και όποιος επιθυμεί κι έχει λογαριασμό στο Youtube μπορεί να μπει στη διεύθυνση http://www.youtube.com/watch?v=M8y0l9I4Qf8 και να κάνει "like" στο τρέηλερ, προκειμένου η Κρητικής καταγωγής καλλιτέχνιδα να καταφέρει να κάνει γνωστή την προσπάθειά της που έχει και άκρως..Κρητικό ενδιαφέρον και να κερδίσει τον διαγωνισμό..

ΠΡΟΣΟΧΗ: "Like" μπορείτε να κάνετε μόνο άμα έχετε ή αν φτιάξετε λογαριασμό στο ΥouΤube. Μην πατάτε το Like πάνω από μία φορά, γιατί ακυρώνονται όλες οι απόπειρές σας και μπλοκάρονται τα Likes των επομένων. Πατήστε μία φορα και ανανεώστε τη σελίδα για να βεβαιωθείτε ότι το Like σας έχει καταγραφεί.

Το κινηματογραφικό τρέηλερ

Το κινηματογραφικό τρέηλερ που η ίδια έχει επιμεληθεί ξεκινάει με το Δίσκο της Φαιστού. Στόχος της είναι να κάνει, όπως υποστηρίζει, τον Μινωικό Πολιτισμό γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο, χρησιμοποιώντας μια ιστορία μέσα στην οποία συνδέει το Δίσκο της Φαιστού με όλα τα σενάρια για την Αποκάλυψη και το τέλος του κόσμου αλλά και την Εποχή του Υδροχόου.

Η ταινία είναι μεταφυσικό θρίλερ, με πολύ γρήγορους ρυθμούς και δομή Χόλυγουντ.

Όπως υποστήριξε με δηλώσεις της στο "Ράδιο Κρήτη", από την παραμονή της στο Λος Άντζελες, διαπίστωσε με θλίψη και κατάπληξη, πως ο Μινωικός Πολιτισμός δεν είναι τόσο γνωστός όσο θα περίμενε κανείς και επιθυμία της είναι να προσπαθήσει να το αλλάξει αυτό.

Από την καρδιά της κερκίδας 115

Από την καρδιά της κερκίδας 115

Είναι η πρώτη φορά που γράφεται η στήλη αμέσως μετά το ματς.

Κι θέλω να ξεκινήσω επαινώντας τους παίκτες του ΟΦΗ που πραγματικά, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν ήταν το θεμιτό, αφησαν τον κοσμο «γεμάτο» με την ψυχη που κατεθεσαν μεσα στο γήπεδο.

Πάλεψαν απέναντι σε « θεούς και δαίμονες»,όχι μόνο απέναντι στον Οσφπ ίσως περισσότερο έχοντας απέναντι τους το διαιτητικό τρίο που οφθαλμοφανέστατα ήρθε σε ειδική αποστολή στο Ηράκλειο.

Είχαμε απέναντι μας τον Σπάθα,που σίγουρα θα μείνει αλησμόνητος στον κόσμο του ΟΦΗ.

Διαιτησία χειρουργείο ,αποτέλεσε ουσιαστικά συμπαίκτη των ερυθρόλευκων.

Είδαμε τον Ολυμπιακό των εκατομμυρίων να μην υπάρχει για ένα ολόκληρο ημίχρονο ,να κάνει αλλαγές καθυστέρησης ,να μοιάζει μικρή ομάδα μπροστά στον ΟΦΗ.

Αλλά ποσό τραγελαφικό ,γελοίο , ακόμη κι προκλητικό είναι να βλέπεις τον υιό ενός από τους βασικούς πρωταγωνιστές στο σκάνδαλο με τις κασέτες να συνεχίζει το έργο του πατέρα του.

«Ο ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν κι όλοι άλλοι να πάνε να γ…» ήταν η αξέχαστη ατάκα του πατρός Σπάθα.

Ενός σκανδάλου που θάφτηκε σε κάποιο ντουλάπι ,που ξαφνικά εσβησε από την επικαιρότητα ,που οι θύτες ποτέ δεν οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη ακόμη κι αν τα στοιχεία φαίνονταν αδιάσειστα .Ο κόσμος όμως δεν ξεχνά .Κι δεν είναι κορόιδο.

Όσα συνέβησαν σήμερα στο Γεντί Κουλέ δεν είναι παρά ενας καθρέπτης όσων ζούμε καθημερινά στην Ελλάδα.

Είναι οι λακκούβες στους δρόμους που παραμένουν εκεί για χρόνια ,είναι το υδροκέφαλο κράτος που βάλλει ενάντια στους πολίτες του,είναι το έλλειμμα ,ή μήπως η παντελής απουσία δικαιοσύνης που συναντάμε στην καθημερινότητα μας. Είναι η ασυλία των βουλευτών που έχουν θέσει εαυτούς υπεράνω νόμων.

Αυτά δεν συναντάμε και στο ποδόσφαιρο ?

Ο εκάστοτε νταβατζής κάνει ότι γουστάρει υπεράνω νόμων και δικαιοσύνης , εντός κι εκτός γηπέδων . Oύτε λόγος για υγιή ανταγωνισμό και ευγενή άμιλλα στην χώρα που γέννησε τον αθλητισμό .Για να παραφράσουμε την γνωστή ρήση Λίνεκερ για το ποδόσφαιρο ,θα πούμε ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που διαγωνίζονται διάφορες ομάδες και στο τέλος κερδίζει ο Ολυμπιακός.Με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο όμως.

Μετά όμως ,όταν φεύγει από τα σύνορα ,δεν είναι παρά μια μικρή ομάδα.Τι κι αν αγωνίζεται για πολλά χρόνια στις κορυφαίες διασυλλογικές διοργανώσεις χάρη στους περιπάτους που κάνει εντός συνόρων ,εκτός Ελλάδος δεν φτάνει ούτε το μικρό νύχι του ΑΠΟΕΛ που έπαιξε για πρώτη φορά φέτος στο τσάμπιονς λιγκ.

Είδαμε με τι σεβασμό αντιμετωπίστηκε ο ΑΠΟΕΛ από τον Μουρίνιο.Απλά θυμηθείτε τι είχε πει ο Φέρκγιουσον για τον Οσφπ και κάντε τις συγκρίσεις.

Δεν είναι τίποτα άλλο όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο παρά μια μικρογραφία της ελληνικής πραγματικότητας .Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω.

Όπως στο ποδόσφαιρο, έτσι και στο καθημερινό γίγνεσθαι , για χρόνια παρατηρείται η έλλειψη αξιοκρατίας, η επικράτηση του «λαμόγιου» που εχει «μπάρμπα στην Κορώνη» κι επιτυχαίνει είτε κάποιο διορισμό ,είτε κάποια επιχορήγηση ,κάποιο επίδομα ,ουσιαστικά ζώντας εις βάρος των συμπολιτών του .Κι όταν στο τέλος έρθει ο λογαριασμός διαρρηγνύοντας τα ιμάτια του,θα κατηγορεί άπαντες ,εκτός τον εαυτό του.Η αυτοκριτική άλλωστε χρειάζεται θάρρος ,κι όλα αυτά τα λαμόγια ούτε που τολμούν να αναλάβουν ποτέ τις ευθύνες τους.

Ότι ακριβώς συμβαίνει δηλαδή με ομάδες τύπου ΟΣΦΠ .Τι κι αν όποιο σκάνδαλο κι αν ερευνήσεις ,θα κάνεις εύκολα τους συσχετισμούς. Είτε λέγεται Κοσκωτάς, είτε Ζίμενς, είτε στημένα ματς. Τυχαίο που έχουν κοινό παρανομαστή την ομάδα του Πειραιά?

Ας κρατήσουμε τουλάχιστον κάποια διδάγματα από την κρίση που περνά η χώρα, η οποία φυσικά δεν είναι μόνο οικονομική αλλά κυρίως αξιών, κι ας προσπαθήσουμε ,πολύ σύντομα όταν έρθει η «ώρα του λάου» να πατάξουμε όλα αυτά τα φαινόμενα ,να εξαφανίσουμε πολιτικά όλους αυτούς που τα καθιέρωσαν ,χαρίζοντας στους εαυτούς μας αλλά και στις επόμενες γενιές ένα καλύτερο αύριο.

Όσο για το ποδόσφαιρο ,ας αξιωθούμε κάποια μέρα να το δούμε να παίζεται μοναχά μέσα στο γήπεδο.

Όχι έξω από αυτό,όπως συνηθίσαμε δυστυχώς στην Ελλάδα….

Από την καρδιά της κερκίδας 114

Από την καρδιά της κερκίδας (114)

Επειδή τα νευρά είναι τεταμένα ,κυρίως λόγω της κρίσης ,επειδή η ομάδα δεν σκοράρει,ζούμε το θρίλερ της αδειοδότησης ,με το μυαλό στον ημιτελικό στο Γεντί Κουλε,σκευτικα να αποφορτισω λιγο το κλιμα .

Ένας σύντομος σχολιασμός του φετινού ρόστερ ,4 ματς πριν τον τέλος του πρωταθλήματος.

Βεβαία τα σημαντικότερα δυο ματς έρχονται και μακάρι να είναι δυό.Στο κύπελλο.
Τους έχουμε αποκλείσει στο παρελθόν ,ιδού το Γεντι Κουλέ ,αλενατόρε ,ιδού και το πήδημα?Μπορείς?Δε το γλυτώνεις το σχολιάκι σου όμως…

Πάντως είναι ολοφάνερο ότι οι αποχωρήσεις του χειμώνα αποδυνάμωσαν την ομάδα.
Κυρίως του Κάρολ ,που γυαλίζει πάγκο εκεί που πηγε. Μακάρι να τα φάει στο Ηράκλειο…

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Σαχσάνιδης :Από την Γ εθνική ,3^ος τερματοφύλακας κι ξαφνικά βασικός .Με ματς φωτιά. Στην αρχή τον φοβήθηκα , δείχνει με τα ματς να βελτιωνεται.Μην πάρουν τα μυαλά του αέρα μόνο. Στα χέρια του είναι να αρπάξει την ευκαιρία.
Βεζυρίδης :Ειλικρινά ,όλη αυτή η ιστορία λίγες ώρες πριν τον ημιτελικό μου φάνηκε στημένη. Όπως και να χει ,ο Πόλυ έχει φάει σίδερα με την ομάδα και έχει το απόλυτο ρισπέκτ.Μάλλον καλύτερα σεβασμό ,μην προκαλούμε και τον Μπαμπινιώτη…
Κάρολ :Ο ανθρωπος ηταν ατραξιόν.Κι τερματοφυλακάρα .Του εύχομαι να γυρίσει το καλοκαίρι στην πρέμιερ ,κι να θυμάται ότι αναγεννήθηκε στον ΟΦΗ… Μπορεί να βοηθήσει κι από κει.Κεφάλαιο…

Γαλανόπουλος :Ακούει πολλά από την εξέδρα ,μάλλον αδικα.Ντεζαβαντάζ τα συνεχή παιχνίδια.Και πάλι καλά να λέμε.
Μπουμπος:Σε αυτή την θέση.Δεξί μπακ.Μπουλντόγκ αμυντικά ,μπορεί και δημιουργικά, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάει.Η θέση σημαίνει πρώτα άμυνα.

Εκεί πρέπει να παίζει,όχι χαφ.

Ταυλαριδης:Ότι και να πεις είναι λίγο. Πραγματικά συγκινητικός . Ακόμη περισσότερο με την δήλωση του περί παραμονής στην ομάδα .
Γεωργίου:Στα τελευταία ματς έδειξε κουρασμένος .Λογικό ,όσοι δεν είναι πρώτη χρονια στην ομάδα «έχουν τραβήξει κουπί».Δυο καλά ματς θέλουμε.Στο κύπελλο .
Σόουζα:Δεν έχει πολλές συμμέτοχες αλλά είναι πάντα διακριθής. Αξιόπιστος .Value 4 money που λένε.
Πίτσος:Tα τελευταία 3 χρόνια βλέπεις ότι παλεύει .Ότι έχει φιλότιμο .Επιθετικά ήθελε πάντα κάτι παραπάνω.Αν το δουλέψει .Λόγο εμπειρίας και μόνο.
Βάντο :Καλούπι Μαικόν. Αλλά ντροπή να συγκρίνεις .Δεν είναι κακός .Κάθε άλλο.

Kάλαιτζιτς: Άμα λείπει ,απουσιάζει μαζί του το κράτημα της μπάλας στο κέντρο .Πολλές δουλείες στο γήπεδο .Ας προστεθεί στην μακροσκελή λίστα των Σέρβων ,δείχνονταςοτι μας ταιριάζουν οι γείτονες.
Βερόν :Όταν είναι στα καλά του είναι χάρμα οφθαλμών .Έδειξε πρόσφατα κι τι χαρακτήρας είναι.Κι οι λάτιν ταιριάζουν στον ΟΦΗ .

Zόρντι :Η «καλή τριάδα του κέντρου .ΚΒΖ.Aπλά. Υψηλό επίπεδο ,πολύ καλό σουτ, που έπρεπε να δοκιμάζει συχνότερα.,Το γεγονος ότι αφού ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα , βρέθηκε στη Ρεάλ ,πήρε το Γιουρόπα με την Σεβίλη , δείχνει πόσα κιλά μπάλα ξέρει .

Χόρχε: Περίμενα περισσότερα .Απίστευτη ποιότητα ,αλλά μοιάζει να μην έχει εκμεταλλευτεί σωστά .Ίσως στο 4-4-2 πίσω από το φουνταριστό ? Οι Ισπανοί πάντως έχουν την ποιότητα ,την εμπειρία να δώσουν το δικό τους κλικ για το κύπελλο .Αν και όποτε βρίσκονται ταυτόχρονα στην 11αδα δεν παίρνουμε καλό αποτέλεσμα .Γιατί άραγε?

Μπαντάρ :Mοιάζει ο πιο αδικημένος .Δουλευταράς στον αγώνα ,έδειξε κι αυτός τον χαρακτήρα του.Μην ξεχνιόμαστε ,έχουμε και το αβαντάζ ότι ζούμε σε ευλογημένο τόπο .Κι δεν πάει μόνο για τον Μποντόρ αυτό.

Σίσιτς : Ουσιαστικά ,της μεγάλης των Πλάβι σχολής κι αυτός. Έβαλε νωρίς 4 γκολ ,οκ μας πάει το 4 αλλά θέλουμε παραπάνω .Έχει σουτ, έχει κεφάλι , λίγο περισσότερο αυτοσυγκέντρωση και προσοχή ίσως?Σα να κανει το κατι παραπάνω ή το κατι λιγότερο .Ες Τετάρτην τα σπουδαία…

Παπουλής :Τεράστια βελτίωση σε σχέση με την περσινή σεζόν.Βελτίωσε τα τελειώματα του , μεγάλη υπόθεση .Μεγάλο ρόλο κι σε αυτόν η κούραση ,ας βάλει τα δυνατά του, ένας μήνας έμεινε ,να κάνει το γκραν φινάλε στην χρονιά .

Μάντζιος : Μας τα χάλασαν οι τραυματισμοί του.Ες Τετάρτξην τα σπουδαία ,είπαμε .Όσο ήταν καλά έδειξε την μεγάλη κλάση του.Αν είχε περισσότερο το μυαλό μέσα στο κεφάλι του,θα είχε κάνει καριέρα σε προηγμένο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα .Πολλές φορές για τους τραυματισμούς ,ευθύνεται και ο παίκτης που δεν προπονείται σωστά .

Καπάνταης: Περιμέναμε περισσότερα ,κυριως στο σκοράρισμα .Η απουσία των γκολ μοιάζει να έχει επηρεάσει την ψυχολογία του με αποτέλεσμα να χάνει γκολ που φαίνονται «εύκολα» .Έχουμε ακόμη 4 ως 6 ματς, χρωστάει απαντήσεις .

Zoρμπάς: Δικαιούται επίσης να θεώρει εαυτόν αδικημένο .Πολλές φορές ερχόμενος από τον πάγκο πρόσφερε δημιουργικά ,κυρίως πλαγιοκοπώντας. Άριστος χειριστής της μπάλας ίσως θα έπρεπε να δίνει περισσότερες ανάσες τόσο στον Σίσιτς όσο και στον Παπουλή.

Ουκάρ: Iσχνή η παρουσία του,άρα και η προσφορά του. Εσχάτως πήρε κάποιο χρόνο συμμετοχής αλλά κινήθηκε σε ρηχά νερά.

Μπουλούτ-Σουμπίνιο:Για τον Τούρκο κανείς δεν κατάλαβε τι συνέβη και αποχώρησε .Η φημολογία τον ήθελε να είχε προστριβές με τον προπονητή .Η εμπειρία του πολύτιμη για κάθε ομάδα ενώ μπορούσε να βοηθήσει σε 3 θέσεις. Αριστερό μπακ,στόπερ και αμυντικό χαφ.

Για τον Σουμπίνιο ισχύει η ρήση για τους δανεικούς .Καλιά γαϊδουρόδενε παρά γαιδουρογύρευε. Ξαφνική αποχώρηση ενώ στα τελευταία του ματς έδειχνε αδιάφορος.Οι λόγοι δεν αποσαφηνίστηκαν ποτέ .

Το σίγουρο είναι ότι χωρίς τις αποχωρήσεις Κάρολ-Μπουλούτ-Σουμπίνιο η ομάδα μπορούσε να τερματίσει μέχρι τετράδα .Ενώ κι στο κύπελλο η δουλειά θα ήταν πιο εύκολη .

ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ:Η αποχώρηση Μαχλά ίσως να τον επηρέασε .Βλέπετε είχαν αναπτύξει φιλικές σχέσεις και αυτό έβγαινε και στην ομαδα.Από κει και πέρα ,ώρες –ώρες ,κι ιδιαίτερα στα τελευταία ματς τον έχουν διαβάσει οι αντίπαλοι προπονητές και δείχνει να μην έχει άλλα αλλα βέλη στη φαρέτρα του. Κάποιες φορές η ανάπτυξη από τα πλάγια γίνετε μονότονη ,η αλλαγή πλευρών των ακραίων επιθετικών κατάντησε επίσης μονότονη ενώ οι εκδήλωση επίθεσης από τον άξονα απουσιάζει .Στα ντεζαβαντάζ η μη ανάδειξη κάποιων από τους μικρούς που ο ΟΦΗ έχει τεράστια ανάγκη .

Αυτά εν ολίγοις.Η κριτική έγινε με τα μάτια ενός οπαδού κι αποσκοπεί ΜΟΝΟ στην βελτίωση της ομάδας καθώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία.Τα προβλήματα οργανωτικής μα κυρίως οικονομικής φύσεως είναι γνωστά και αποτελούν πάντα τον κοινό παρανομαστή σε αυτά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε σε κάθε ματς.

Όπως και να χει,αν καταφέρουμε να περάσουμε στον τελικό θεωρώ ότι θα πάρουμε και το κύπελλο οπότε υπομονή μέχρι την Τετάρτη σε ένα ματς που πρέπει για τους παίκτες μας να είναι

Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ!

Από την αποτυχία της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας στην άμεση δημοκρατία

Του Γιώργου Οικονόμου

H νεοελληνική κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα πλήρους καταρρεύσεως. Έχει καταστεί πλέον εμφανής η αδυναμία του κομματικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να αποτρέψει την χρεοκοπία. Όχι μόνο διότι αυτό την οδήγησε στη σημερινή απελπιστική κατάσταση, αλλά και διότι αυτό την οδηγεί σε χειρότερη με την υποδούλωσή του στο ΔΝΤ και τα «Μνημόνια». Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες επιβάλλεται να βρεθεί ένας διαφορετικός δρόμος. Για να υπάρξει όμως αυτός πρέπει πρωτίστως να κατανοηθεί στην ουσία της η χρεοκοπία και κυρίως τα αίτια που οδήγησαν σε αυτήν, διότι η κατανόηση αυτή αποτελεί μέρος του ορθού δρόμου προς την έξοδο.Η ελληνική κρίση είναι βεβαίως οικονομική και έχει διεθνή εξάρτηση (ιδίως ευρωπαϊκή) από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και διανομής, από τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών-τραπεζών και από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Χωρίς να υποτιμούμε τον διεθνή ορίζοντα της ελληνικής κρίσεως και χωρίς να επιμένουμε αποκλειστικώς στις ελληνικές παθογένειες, θα εξετάσουμε εδώ κυρίως τις εσωτερικές αιτίες στις οποίες αυτή οφείλεται, καθώς και τις δυνατότητες που υπάρχουν για πολιτικές δράσεις.

Η πολιτική και κοινωνική παρακμή

Η ελληνική κρίση που έλαβε διαστάσεις χρεοκοπίας, προϋπάρχει της παγκόσμιας. Έχει ξεκινήσει πολύ πριν από το 2008, με πρώτα σημάδια στη δεκαετία του ’80. Το 1985 ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς προειδοποίησε τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου πως η χώρα κινδύνευε με στάση πληρωμών και η κυβέρνηση αναγκάσθηκε να πάρει δάνειο από την τότε ΕΟΚ. Από το 1992 η κατάσταση του χρέους και των ελλειμμάτων εμφανίζεται προβληματική και το ΔΝΤ προειδοποιεί δημοσίως την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό επιβεβαιώνεται με την ομολογία του οικονομολόγου και πρώην πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου (από τους βασικούς υπεύθυνους της καταστροφής) ότι «αν δεν αφανίσουμε την υπερχρέωση της χώρας θα μας αφανίσει αυτή». Εν συνεχεία, με την εξωπραγματική και παράλογη ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων το 1997 η χώρα εγκλωβίζεται στην αύξηση του δανεισμού και του χρέους. Από το 2001, με την είσοδο της χώρας στην Ευρωζώνη και το ευρώ με ψευδή στοιχεία, τα οικονομικά μεγέθη επιδεινώνονται συνεχώς με κορύφωση την περίοδο 2004-2009 της ολέθριας διακυβέρνησης Καραμανλή Β΄. Τον Ιούνιο του 2009, ο αρμόδιος επίτροπος για τις οικονομικές υποθέσεις Χοακίμ Αλμούνια ανακοίνωσε ενώπιον των υπουργών της Ε.Ε., και προειδοποίησε την ελληνική κυβέρνηση, ότι το έλλειμμα της Ελλάδας στο τέλος του έτους θα υπερέβαινε το 10%, άρα η χώρα βάδιζε προς την πτώχευση.Η απελπιστική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ήταν λοιπόν γνωστή στην ιθύνουσα πολιτική και οικονομική τάξη από τη δεκαετία ‘90. Όμως, το κομματοκρατικό σύστημα όχι μόνο δεν μπόρεσε να χειρισθεί την κρίση, αλλά την επιδείνωσε με τη διαφθορά και τις ασυλλόγιστες δαπάνες για τις συντεχνίες, με τις παροχές για τις ανάγκες του πελατειακού συστήματος, με τους ασύστολους διορισμούς στο δημόσιο, τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, την αδυναμία για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής κ.ά. Η κρίση λοιπόν εκτός από οικονομική, είναι πολιτική και εσωτερική. Την πορεία προς την χρεοκοπία απεργάσθηκαν η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία. Την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν την επέβαλε η Γερμανία, η Γαλλία ούτε οι ΗΠΑ, αλλά τα δύο μεγάλα κόμματα και η άρχουσα οικονομική τάξη. Είναι γνωστό ότι ο Κ. Καραμανλής Α΄ πίεζε προς όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για να κάμψει αρνήσεις και δυσπιστίες. Επί πλέον, η πολιτική και οικονομική ιθύνουσα τάξη θέλησαν και επεδίωξαν από τη δεκαετία του ’90 την είσοδο στην Ευρωζώνη και στο ευρώ – δεν τους εξεβίασε κανείς Ευρωπαίος. Οι ίδιες επίσης ιθύνουσες τάξεις, χωρίς να τις υποχρεώσει κανείς, επέλεξαν από το 1988 ήδη να αναλάβουν την μεγαλομανή και καταστρεπτική Ολυμπιάδα του 2004. Τις επιλογές αυτές στήριξαν επί τριάντα πέντε έτη τα παντοδύναμα ΜΜΕ, η συντριπτική πλειονότητα των διανοουμένων, πανεπιστημιακών, δημοσιογράφων και το 80–85% των ψηφοφόρων, πράγμα που σημαίνει κοινωνική συναίνεση και καθιστά την κρίση κοινωνική.

Ο κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχία, όχι δημοκρατία

Η χρεοκοπία έχει επομένως συγκεκριμένους ενόχους, είναι τα δύο κόμματα που άσκησαν την εξουσία επί τριάντα πέντε έτη, είναι οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, oι βουλευτές και λοιποί κρατικοί αξιωματούχοι που έλαβαν τις αποφάσεις, που θέσπισαν νόμους, που χειρίσθηκαν τα χρήματα των φορολογουμένων, δηλαδή που προέβησαν στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, στη λεηλασία του δημοσίου χώρου, στη διαπλοκή και τη διαφθορά. Κυρίως είναι οι θεσμοί και η δομή του αντιπροσωπευτικού πολιτεύματος που επέτρεψαν την άφρονα πολιτική. Η δομή του είναι αυστηρώς ολιγαρχική: οι ολίγοι λαμβάνουν τις αποφάσεις, θεσπίζουν τους νόμους, ασκούν την εξουσία προς όφελος δικό τους και των ολίγων ισχυρών επιχειρηματιών, των τραπεζών και των ΜΜΕ. Το κομματοκρατικό σύστημα κακώς αποκαλείται δημοκρατία, είναι μία καθαρότατη ολιγαρχία. Ιδίως εν Ελλάδι έλαβε τη μορφή της οικογενειοκρατίας, της φαυλοκρατίας, της μιντιοκρατίας και της κλεπτοκρατίας.Η κατάσταση αυτή έγινε δυνατή επειδή η οικονομική ελίτ δεν ελέγχεται από την πολιτική εξουσία και η τελευταία δεν ελέγχεται από κανέναν, ούτε καν από τη δικαστική εξουσία. Οι βουλευτές και οι υπουργοί φρόντισαν, εκτός των άλλων προνομίων τους, να εξασφαλίσουν νομοθετικώς και συνταγματικώς την ατιμωρησία τους για την ανομία, την διαφθορά και την ανικανότητά τους. Δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ ουδείς κοινωνικός έλεγχος, η κοινωνία απουσίαζε όλα αυτά τα χρόνια από την πολιτική σκηνή.Τα αδιέξοδα της Αριστεράς και του οικονομισμούΣτη λογική του αντιπροσωπευτικού πολιτεύματος, του κρατισμού και του λαϊκισμού κινήθηκε και η Αριστερά. Συνετέλεσε με τον τρόπο της στην απαξίωση και λεηλάτηση του δημοσίου χώρου, υποστηρίζοντας όλες τις διεκδικήσεις κάθε συντεχνίας, από τους υπαλλήλους της βουλής και των ΔΕΚΟ μέχρι τα μπλόκα των αγροτών και των φορτηγατζήδων. Αντί για τον πολιτικό και ταξικό αγώνα η Αριστερά έθεσε ως ανομολόγητο στόχο της τον αντικρατικό αγώνα, την ιδιοποίηση δηλαδή του δημοσίου χρήματος από τις προνομιούχες συντεχνίες, μέσω του κομματικού συνδικαλισμού. Υποκατέστησε το κεφάλαιο και την ολιγαρχία με το κράτος, με μία πτυχή του κράτους, το δημόσιο ταμείο. Από την άλλη όμως ευνόησε την κρατική διόγκωση και τον κρατισμό, αφού στοιχεία της αριστερής ιδεολογίας είναι οι κρατικοποιήσεις και οι εθνικοποιήσεις, οι οποίες στη λογική της είναι «σοσιαλιστικές» και «αντικαπιταλιστικές» πρακτικές. Ο διεφθαρμένος, παρασιτικός και αποτυχημένος γραφειοκρατικός καπιταλισμός των πρώην κομμουνιστικών κρατών δεν έχει διδάξει τίποτε στην Αριστερά, η οποία παραμένει δέσμια των αφερέγγυων και παρωχημένων ιδεολογιών του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.Από την άλλη, στο επείγον και φλέγον ερώτημα τι κάνουμε, η Αριστερά προτείνει για την έξοδο από την παρακμή την κατάργηση του Μνημονίου, τη στάση πληρωμών, την αναδιάρθρωση του χρέους, την έξοδο από την ευρωζώνη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή ριζικές αλλαγές χωρίς να εξηγεί ποιος θα τις χειρισθεί. Παραμένει δηλαδή δέσμια του οικονομισμού, ο οποίος έχει αποτύχει παντού όπου εφαρμόσθηκε. Οι οικονομίστικες λύσεις αποκομμένες από την πολιτική, από την ενημέρωση και τη συμμετοχή της κοινωνίας οδηγούν στην αποτυχία. Η Αριστερά προβάλλει επίσης ως πανάκεια την προσφυγή στις εκλογές, τη στιγμή που έχει αποδειχθεί ότι αυτές όχι μόνο δεν λύνουν τα προβλήματα, αλλά επιπλέον τα συγκαλύπτουν και τα επιδεινώνουν.Η αποτυχία του εθνικισμούΑπό τα ΜΜΕ και από συντηρητικές, θεολογικές, εθνικιστικές πλευρές γίνονται εκκλήσεις στο πατριωτικό και εθνικό συναίσθημα, προτείνονται κινήσεις και κυβερνήσεις «εθνικής ενότητας» για «απελευθέρωση» από τους ξένους (την Τρόικα, τους Γερμανούς κ.ά). Ο εθνικισμός έχει οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδα και καταστροφές. Το πρόβλημα δεν είναι εθνικό, αλλά πολιτικό και ταξικό. Δεν πλήττονται όλοι οι Έλληνες από τα μέτρα, παρά μόνο τα κατώτερα και τα μεσαία στρώματα, ενώ τα ανώτερα ευνοούνται σκανδαλωδώς λ.χ. οι τράπεζες με τις κολοσσιαίες κρατικές ενισχύσεις, η εργοδοσία με την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία που, ακόμη μία φορά, δεν φορολογείται. Δεν υπάρχει «κατοχή» της χώρας απο ξένες δυνάμεις, όπως διαδίδεται από τις πλευρές αυτές. Η κατοχή οφείλεται στην εγχώρια πολιτική-οικονομική ολιγαρχία. Η αντίθεση δεν είναι ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους, ανάμεσα στις «δυνάμεις του έθνους» και τους ξένους που «μας επιβάλλουν τα μέτρα», αλλά ανάμεσα στην κοινωνία από τη μια και την εγχώρια πολιτική-οικονομική ολιγαρχία από την άλλη. Η σύγκρουση είναι ανάμεσα στα κατώτερα-μεσαία στρώματα από τη μια και την πολιτικο-οικονομική ολιγαρχία από την άλλη.Επανεφεύρεση της πολιτικήςΚανένα κόμμα, καμία προσωπικότητα, καμία κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή τεχνοκρατών και οικονομολόγων δεν μπορεί να δώσει λύση. Ενώπιον αυτού του αδιεξόδου οι λύσεις δεν μπορεί παρά να είναι πολιτικές. Εφ’ όσον η χρεοκοπία οφείλεται σε πολιτικούς λόγους, όπως εξηγήθηκε πιο πάνω, η λύση πρέπει να είναι κυρίως πολιτική. Πρέπει η πολιτική να επανέλθει στο προσκήνιο, να αποκτήσει προτεραιότητα. Πολιτική όχι με την έννοια των εκλογών και των κομμάτων – οι εκλογές δεν μπορούν να φέρουν την αλλαγή του πολιτικού συστήματος που χρειάζεται η κοινωνία, αλλά επιβάλλουν την εναλλαγή στην εξουσία των διεφθαρμένων και ανίκανων να λύσουν τα προβλήματα κομμάτων.Η πολιτική εννοείται εδώ με την ουσιαστική έννοια, την αμφισβήτηση από την ίδια την κοινωνία των χρεοκοπημένων εξουσιών, των εγκαθιδρυμένων θεσμών, κανόνων και σημασιών. Η πολιτική έχει σχέση με τους πολίτες και όχι με τους επαγγελματίες πολιτικούς, παράγεται από την κινητοποίηση των ανθρώπων που θέλουν να γίνουν πολίτες, δηλαδή να μην είναι ψηφοφόροι, ακροατές, οπαδοί και υπήκοοι, αλλά να συμμετέχουν άμεσα στη λήψη των αποφάσεων, στη θέσπιση των νόμων, στην απονομή του δικαίου και στον ουσιαστικό έλεγχο της εξουσίας. Αυτή είναι και η ουσία της (άμεσης) δημοκρατίας: η συμμετοχή των πολλών στην άσκηση της εξουσίας – ουσία που έχει αλλοιωθεί από την αντιπροσώπευση, τα κόμματα και τους «ειδικούς». Εφ’ όσον οι πολιτικές αποφάσεις αφορούν όλη την κοινωνία πρέπει να λαμβάνονται από όλη την κοινωνία. εφ’ όσον οι νόμοι αφορούν όλους πρέπει να θεσπίζονται από όλους. Δηλαδή, οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τους πολίτες και όχι από τους πολιτικούς. οι νόμοι να θεσπίζονται από το σύνολο και όχι (απλώς) για το σύνολο. Η δημοκρατική αντίληψη που υποβαστάζει όλα αυτά είναι ότι στα πολιτικά ζητήματα δεν υπάρχουν «ειδικοί» και «επαΐοντες», αλλά όλοι είναι ικανοί και όλοι πρέπει να συμμετέχουν στην εξουσία υπό όλες τις μορφές της. Μόνο η πολιτική με αυτή την έννοια μπορεί να αλλάξει την κατάσταση προς το καλύτερο, προς μία άλλη πορεία προς όφελος των πολλών και όχι των ολίγων.

Αυτοοργάνωση και αυτοπροσδιορισμός

Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται να υπάρξουν πρωτοβουλίες από τα κάτω, συμμετοχή της κοινωνίας και ανεξαρτησία από τις παραδοσιακές μορφές των αποτυχημένων κομματικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών. Η κύρια μορφή και ο βασικός σκοπός των πρωτοβουλιών θα είναι ο αυτοπροδιορισμός από τη βάση και η συλλογική αυτοοργάνωση, που αντιτίθενται και συγκρούονται διαρκώς με τη γραφειοκρατικοποίηση, τους ηγέτες και τα κόμματα. Αυτό δηλαδή που έγινε από τις 25 Μαΐου 2011 στην πλατεία Συντάγματος και στις άλλες πλατείες της χώρας.Οι συνελεύσεις και οι συζητήσεις στις πλατείες ανέδειξαν μία νέα αντίληψη για την πολιτική, στον αντίποδα της επικρατούσας, και διαμόρφωσαν τα βασικά σημεία της. Οι στόχοι που τέθηκαν εμπράκτως ήταν οι τοπικές και ευρύτερες συνελεύσεις – στις οποίες συζητούνται όλα τα προβλήματα, και εξασφαλίζουν τη γνωριμία και την αλληλεγγύη. επίσης η επαφή και η συνεργασία με άλλες ομάδες και συνελεύσεις. τα τοπικά και ευρύτερα ουσιαστικά δημοψηφίσματα από τα κάτω. Όταν χρειάζεται ορίζονται αιρετές ή κληρωτές επιτροπές, οι οποίες εκφράζουν και εφαρμόζουν τις αποφάσεις της συνέλευσης, είναι υπόλογες στη συνέλευση και ανά πάσα στιγμή ανακλητές από αυτήν. Εφαρμόζεται η κυκλικότητα, η εναλλαγή των ατόμων και η μικρή διάρκεια στη θητεία τους. Οι στόχοι αυτοί αφορούν και στην γενική πολιτική οργάνωση σε εθνικό επίπεδο, και απαιτούν γενναία συνταγματική αλλαγή. Τη στιγμή που, υπό την πίεση της κοινωνικής αντίδρασης και του κινήματος στις πλατείες, το ίδιο το σύστημα προτείνει για τον εξωραϊσμό του μεταρρυθμίσεις, τις οποίες μέχρι σήμερα θεωρούσε αδύνατες, η κοινωνία πρέπει να απαιτήσει τη ριζική και ουσιαστική αλλαγή του συστήματος προς την κατεύθυνση της άμεσης συμμετοχής όλων στη λήψη των αποφάσεων, στη θέσπιση των νόμων, στην απονομή του δικαίου και στον έλεγχο της εξουσίας. Είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσουν το πραγματικό τους νόημα έννοιες όπως «ελευθερία», «ισότητα», «δικαιοσύνη», «συμμετοχή», «κοινωνικός έλεγχος», «κοινό συμφέρον». Μόνο έτσι θα γλιτώσει η κοινωνία από τους καταστροφείς της. Εάν η ίδια η κοινωνία δεν μπορεί να σωθεί από μόνη της δεν μπορεί να τη σώσει κανείς.Η απουσία της κοινωνίας από την πολιτική συνετέλεσε στην παρακμή και στη χρεοκοπία, διότι άφησε ανεξέλεγκτη την εξουσία. Υπήρχε η εντύπωση πως η αποκλειστική ασχολία με τις ιδιωτικές υποθέσεις και το προσωπικό συμφέρον δεν δημιουργούσε προβλήματα. Η πραγματικότητα απέδειξε το αντίθετο. Μπορεί εμείς να μην ασχολούμαστε με την πολιτική εξουσία, αυτή όμως είναι εκεί, ασχολείται με εμάς. Χρειάζεται λοιπόν να εγκαταλείψουμε τον παλιό κομματικό ή αδιάφορο και α-πολιτικό εαυτό μας και να δράσουμε. Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μας τον παλιό ανίκανο και διεφθαρμένο κομματοκρατικό κόσμο, να εγκαταλείψουμε το αποτυχημένο ολιγαρχικό σύστημα. Για να επιτευχθεί η ουσιαστική συμμετοχή, η άμεση δημοκρατία, χρειάζονται επειγόντως νέες αντιλήψεις και ιδέες, νέοι θεσμοί και νόμοι, νέες διαδικασίες και αξίες. «Σε εποχές αλλαγών, όπως η σημερινή, ό, τι δεν είναι νέο είναι ολέθριο».

[Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Πολίτες, αρ. 34, Ιανουάριος 2012]

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Δρ Φιλοσοφίας

Greece...Just an experiment?